“ Akşamı son bulan ufuklarda, güneş damla damla erirken; hayatta kalan duygularımla, şu iki kelime dökülür dudaklarımdan: SENİ SEVİYORUM... ”
En son ne zaman kullandınız bu iki kelimeyi? Gün geçtikçe daha az duyar olduk sevgi sözcüklerini. Herkes hislerini mi kaybetti yoksa buna da mı vakit bulamıyoruz. Gerçek ne kaldı yaşadığımız bir düşünün...
Masa başında görmeden, duymadan sürdürür olduk ilişkilerimizi. Netten rakı sofrası kurmak kolay da, sevdiklerimize bir kahve içmek için bile zaman ayıramayız. Kaldı ki, bir kahvenin kırk yıl hatırı da kalmadı artık.
Bu kadar mı zor sevdiğimiz insanlar yanımızdayken onları hatırlamak, mutlu etmek. Biz mi özümüzü kaybettik; unuttuk sanki başka bir yapıya büründük. Çağ atladıkça bizler de başkalaşıyoruz, “ ötekileşiyoruz ” sanki. Çocuk olmak ne güzel bir duygudur ki; daha çok özler oldum. En saf, en temiz, en yalın duygularla riyasızca söylerler düşüncelerini.
“ Biz büyüdük ve kirlendi dünya! ”. Bizler mi büyüdük yoksa sevgilerimiz mi küçüldü. Küçülttük porsiyonları tabaklarımızda; aç kalkar olduk sofradan ne uğruna? Oysa ki, sevgiler doya doya yaşanmalıdır ve öyle gösterilmelidir. Cimri olunmaz sevgi konusunda. Taksit taksit veriyorsak, faizine de katlanmak gerekir sonunda.
Sevmenin de borcu mu olur demeyin? Karşılık beklenmez ama; karşılık vermeden de duramayız. Borcun zamanı nedir derseniz; sevmenin zamanı olmaz ki zaten. Her gün, her saat, her dakika ortaya çıkabilir kilitli kasasından. En değerli eşyalarımızı saklar gibi, onu da öyle özenle koruruz her türlü kötülükten. En derin yerdedir de, çıkarmak bize düşer ortaya.
Sevgiler de hesap da tutulmaz. Hesap tutulduysa, zaten hiç yaşanmamış demektir. Sevilmek istiyorsan, önce sevmeyi bileceksin. Korkarak yaşanmaz duygular, serbest bırakılmalı özgürce.
Huzurdur sevgileri yeşerten, büyüten ve içimizi kaplamasını sağlayan. Yastığa başını koyduğunda duyduğun rahatlık, bir kez daha bağlar seni hayata sımsıkı. Sevgiler ayakta tutar bizi; onun bir gülüşü içimizi ısıtır, bir bakışı yeter dertlerimizi unutmaya. İyi ki sevmişim dersin iç huzuruyla.
Sevgiyi haketmek için neler feda edilmez ki? Seni sen olduğun için sevdiğini söyleyen biri uğruna, ne büyük savaşlar açar yüreğimiz dış dünyaya karşı. Sevgi bir ilaçtır; her türlü hastalığın devası. Sizlere de günde üç kere almanız tavsiyesi benden.
Korkmayın hiçbir yan etkisi yoktur! Sevdiğinizle, sevgiyle, sevgi dolu günlerde kullanmanız dileğiyle...