Gerçek mutluluk nedir sizce? Bir insan nasıl emin olabilir mutlu olacağından? Bu bir his midir insanın içine doğan ya da şans mıdır kırk yılda bir yakalanan. Elinden kaçırmamak için çok uğraşılır bir kere yakalandı mı; ama ne kadar süreceğini kimse bilemez. Her masalın, hikayenin, filmin sonunda görürüz mutlu sonları, sonsuza kadar mutlu yaşadılar gibi lafları.
Acaba gerçekte mutluluk nasıl tanımlanır, formülü var mıdır, peki ya son kullanma tarihi? Mutluysan mutlusundur her daim taze kalabilir bence; bayatlasa bile kullanılabilir yani başka bir şekle büründürülür zaman geçince. Galiba önemli olan anın mutluluğunu yaşamak, keyfini çıkarmak, yarını düşünmemektir bir kerelik bile olsa.
İnsanoğlunun düştüğü en büyük yanılgıdır; ileriyi düşünüp anlık mutlulukları ertelemek, kaçırmak, mahvetmek. Hayatı kendimize çok kolay zehir ederiz de, tat almayı bir türlü başaramayız. Halbuki yarınımız bile belli değilken, neden mutluluğu görmezden gelelim ki. En güzeli de küçük şeylerden mutlu olmayı bilebilmektir.
Sabah kalktığımızda nefes aldığımız için, ailemiz yanımızda olduğu için, sevdiğimiz ve sevildiğimiz için, karnımız doyduğu için, yürüyüp koşabildiğimiz için, güneş açtığı yağmur yağdığı için vb. Sahip olduğumuz ne varsa hepsine şükretmeli; önce elindekiyle mutlu olup, sonra hayallerimizle yaşamalıyız.
Her ne kadar bu zamanda anlamını yitirmiş gibi gözükse de, eskiler ne güzel söylemiş parayla saadet olmaz diye. Bizler olduğunu sanırız; ama kaybedince anlarız gerçek mutluluğun o zamana kadar biriktirdiğimiz eşimiz, dostumuz, ailemiz olduğunu. O halinle bile yanında birilerini bulabiliyorsan zenginsin demektir, hem de dünyanın en zengini.
Seni sevdiğini söyleyen özel bir kişinin varlığı mutlu eder seni, sıkıntılı anında dertleşmek için can atan bir dostun mutlu eder seni ya da zor anında yaslanabileceğin bir aile bireyi mutlu eder seni. İnsan kalabalıklar içinde de, yalnızken de mutlu olabilir; yeter ki bunun kıymetini bilebilsin.
Herkes için mutluluğun anlamı başkadır; ama tek bir noktada toplanır herşey – yüzümüzde bir gülümseme ile dolaşmamız, içimizin kıpır kıpır etmesi, hayata daha pozitif bakmamız ve iyi ki varım diyebilmemiz.
Ülkemizin veya dünyanın içinde bulunduğu duruma bakıp karamsarlığa düşenlerimiz olabilir; ama nerden baktığın çıkar ortaya burda. Bardağın dolu ve boş kısımları gibi. Gelecek için kaygılanmak yerine; ben ne yapabilirm diye düşünüp heyecan duyabiliriz ve mutlu olabiliriz.
Biliyorum bu yazıdan sonra dünyaya fazla pembe gözlüklerle baktığımı, polyanna özentisi olduğumu düşüneceksiniz; ama hayat çok kısa inanın. Bence siz de keyif almaya bakın ve yaşamayı sevin. Umarım biraz mutlu edebilmişimdir sizleriJ
