Her son bir başlangıçtır denir. Bu nasıl bir son yaşandığına ve ardından neye başlandığına bağlıdır bence.
Eğer biten şeyin üstüne içiniz rahat bir şekilde oh çekip, hayatınıza devam edebiliyorsanız, şanslı başlarsınız yeni bir adıma; ama gözyaşı döküyorsanız hala, kendinize bir türlü gelemiyorsanız, devam edemezsiniz o adımı atacak cesareti bulmaya.
Söylenen sözler, bir yandan doğruyu yansıtırken; anlamı kişilerin yaşamışlıklarına göre değişir. Sözlerin içini bizler doldururuz. Derinlere indikçe farklı şeylerle karşılaşırız kimi zaman.
Hem kişiden kişiye, hem de yaşananlara göre daha derinleşebilir ya da yüzeyde kalır. Başkası için kolay gibi gözüken size zor gelebilir, bedeller ödenir ilişkilerin sonunda; bazısına ağır gelebilir, bazısı ise güler de geçer.
Yaşarken tohumlar ekeriz farklı yerlere, farklı zamanlarda; kimisi yeşerip filiz olurken, kimisi büyümeden ölür sessizce. Öyle zamanlarda verdiğiniz emeğe acırsınız, bir daha içinizden gelmez toprak ve suyla ilgilenmek.
Kimse anlayamaz bazen neye üzüldüğünüzü; işte o anda söylenen hiçbir söz fayda etmez geçmişi unutmaya, yaraları sarmaya ve yeni bir başlangıca. İnsan ne kadar çok söz duyar, ne kadar çok kişiye açarsa yüreğinin kapılarını; acıları bir o kadar artar azalacağı yerde.
Bir çığ gibi büyür içimizde duyduklarımız; acaba ne denmek isteniyor diye düşünürken, vakit geçer akşam karanlığı çöker. Örümcek ağlarını örer bazen de beynimize; doğru düşünemez oluruz o zaman.
Klişe sözler, tavsiyeler, öğütler yerine en güzeli içimizi dinlemektir sessiz bir köşeye çekilip. Ne yazık ki içimizdeki ses bazen sağır edebilir kulağımızı; sağlıklı duyamaz oluruz onu da.
Galiba insanoğlu fazla da içine dönmemeli; ne kadar minimal yaşanırsa duygular, o kadar minimum acı yaşanır her hüsranın sonunda. Gözümüzde, gönlümüzde büyüttük mü birşeyleri; o birşeyler de başka birşeylere bürünür adeta.
Ne güzel söylemiş eskiler yaşananların üstüne de; o noktada durup kendi duygularımızı tartabilmeliyiz. Siz siz olun çevrenizde olup bitene kulak kesilmeyi ihmal etmeyin, her söze de kulak asmayın; ama herşeye rağmen kulağınıza da küpe olsun bazı sözler.
Kulağınıza fısıldamak isterim: “Sevmek en güzel sözcük şu hayatta; içten söylemesini bilene, en önemlisi duyabilecek kişiyi bulabilene”...
