Dost dost diye nicesine sarıldım
Benim sadık yarim kara topraktır
Beyhude dolandım boşa yoruldum
Benim sadık yarim kara topraktır
Aşık Veysel Şatıroğlu
Dost nedir sizce? Kime dost deriz? Neden deriz? İyi günde mi yoksa kötü günde mi belli olur? Bana sorarsanız dost; yanında olamasan da sesini duyduğunda mutlu olduğun, görüşemesen de seni düşündüğünden emin olduğun, uzakta bile olsa en kötü anında yanında olacağını bildiğin sadık bir arkadaş ötesidir.
Seninle her zaman gurur duyar, yeni bir giyecek aldığında mutlu olur, düştüğünde gülmeden kaldırır, senin bir gözyaşına kıyamaz, sırlarını küs olsanız bile açığa vurmaz, her an desteğini arkanda hissettirir... Dost dediğin bir elin parmaklarını geçmeyecek sayıda olur. Bir kişiye dostum dediğinde, o sıfatı yüklediğinde taşıyabileceğinden emin olmalısın. Bir bakış bile yetebilmeli anlaşmak için sözlere gerek duymadan.
Günümüzde az bulunan ve az duyulan bir kelime olmuştur nedense. Herkes dostum demeye başladı olur olmaz kimselere. Bir kişiye dostum dediğinde onu satın almayız, ipotek koymayız hayatına. Varlığını hissetmek yeterlidir; özgür bırakmayı bilmek gerekir kimi zamanlarda. Her gün görüştüğün, birlikte yediğin, birlikte içtiğin kişi midir dost? Özel bir kelime olduğu için herkese yakışmaz bence. Özel bir paylaşımdır iki kişi arasında; süresini bilmediğin, ömür boyu sürmesi dilenen.
Dost kazığı da vardır halk arasında tabir olarak. Elbet hepimiz yemişizdir hayatımızın bazı evrelerinde. Bunlar asla yıldırmaz bizi, yine güvenebiliriz, yine sevebiliriz dost gibi. Dost acı da söyler. Bizi memnun etmek için değil, doğruyu göstermek için konuşurlar. Dostluk başka, alışveriş de başkadır. Dostluk fedakarlık gerektirir, işin içine çıkarlar girince bütün dengeler bozulabilir. Atalarımız da işte böyle sözler sarfetmişler dostluk üzerine.
Derdimizi, sevincimizi, başarımızı, kaybımızı kısacası hayatı paylaştığımız bu önemli insanları hatırlatmak istedim. Dostça bir hayatta, dost eli uzatarak insanlara, dost gibi yaşamanın temennisi ile bence hemen arayalım onları. Dost deyip geçmeyin; sahip çıkın ve hiç bırakmayın.
Düşünün; uzaklarda bir yerlerde birileri sizi özlüyor, sizin için canını vermeye hazır ve sizi çok ama çok seviyor. Ne mutlu ki; bu hayatta yalnız değiliz.
Can dostum! İyi ki varsın, hep yanımda ol ve hiç bırakma.
Bu yazı sarılıp omzunda ağladığımız, kahrımızı çeken dostlara benden armağan olsun...
